Een jaar geleden nu ‘brak’ ik op mijn werk en ben ik huilend naar huis gereden. De sterke, stoere en vooral plichtsgetrouwe Yvonne, waarbij iedereen terecht kon behalve zijzelf, moest zich ziek melden. Ik was mijzelf kwijt, dit was ik niet en voelde mij heel schuldig tegenover iedereen. Eerder heb ik Jacco al leren kennen als een aimabel mens dus toen het er op aan kwam om hulp te zoeken was mijn keuze snel gemaakt. Wat een goede beslissing!
Op een rustige, respectvolle manier met soms kritische vragen maar altijd mijn grenzen voelend en bewakend, heeft Jacco mij begeleid op de weg terug naar mijn ware zelf. Ik bewandel het laatste stukje weg nu verder waarbij ik regelmatig terug grijp naar de handvatten en inzichten die Jacco mij heeft aangereikt.
Dankjewel Jacco!