Ik wilde graag een opvoedopstelling doen om beter contact te krijgen met mijn puberzoon. Ik drong niet meer tot hem door en hij was erg in zichzelf gekeerd. Dit maakte mij gefrustreerd en reageerde hierdoor geïrriteerd omdat ik hem niet meer snapte.
De opstelling ervaarde ik als heel realistisch, alsof iedereen er ook echt bij was. Door de gerichte vragen die mij gesteld werden, besefte ik meer in welke situatie en positie mijn zoon zich bevond. Helemaal toen ik op de plek van mijn zoon ging staan waardoor ik mij echt in hem kon verplaatsen. Dat kwam echt binnen bij mij en was wel even wennen, maar kon vanuit zijn positie hem nu heel goed begrijpen.
Het resultaat is dat ik nu meer rust heb gevonden in het contact met mijn zoon. Ik neem nu ook meer de tijd voor een gesprek met hem en stel nu betere vragen waardoor het gesprek toch op gang komt, omdat ik mij nu veel beter in hem kan verplaatsen.