Jezelf kwijt zijn, het klinkt als iets geks, maar ik was het. Alle emoties, gevoelens, vooroordelen en verwachtingen gingen als een wervelwind door mijn hoofd door elkaar. Tot dat het te veel werd.
Ik wilde niet huilen, vond het stom. Het enige wat ik wilde was een oplossing zo snel mogelijk iets doen, zodat voorbij zou zijn. Alleen ik moest het wel goed doen, zodat iedereen tevreden zou zijn…
Als een gek begon ik me schuldgevoelens en de verwachtingen van iedereen te vertellen, om te hopen dat er een oplossingen zou kunnen uitkomen. Het liefst nog binnen een half uur.
Alleen die kwam er pas toen Jacco mij een spiegel voor hield. Hij vroeg: ‘’wat wil jij! ’’ en ‘’wat heb jij daar voor nodig ’’ hier begon mijn leerproces. Ik leerde mezelf kennen, me valkuilen en belemmeringen. Het gevoel dat ik fouten mag maken, gevoelens mag hebben en verwachtingen los mag laten.
Jacco is een geweldige therapeut, waar ik me door gezien, begrepen en gehoord voelde. Hij laat je anders kijken naar situaties, stelt kritische vragen en geeft je levenslessen mee, waar ik nog vaak aan terug denk.