De genezende taal van het lichaam

De genezende taal van het lichaam

‘Geluk is het bewustzijn van groei’ zei Alexander Lowe tegen Wilhelm Reich, die zijn wenkbrauwen liet zakken en als commentaar gaf: ‘Niet slecht’.

De waarde van deze definitie wil zeggen dat de meeste mensen in therapie gaan, omdat ze voelen dat hun groei tegengehouden wordt. De meeste mensen kijken uit naar therapie omdat hun groeiproces weer op gang gebracht wordt. Therapie kan dat doen, indien deze zorgt voor nieuwe ervaringen en als het de remmingen en obstakels helpt verwijderen of verkleinen. Obstakels die het opnemen van nieuwe ervaringen in de weg staan. Deze obstakels zijn opgebouwde gedragspatronen, die de manier presenteren hoe er met jeugdige conflicten om is gegaan en daarmee onvoldoende oplossing hebben geboden. Hiervoor hoeft vaak niet eens teruggegaan worden naar het verleden omdat deze overlevingsstrategieën in de meeste gevallen nog steeds gehanteerd worden in het hier en nu en nu, niet alleen niet meer nodig zijn, maar zelfs tegenwerken.

In therapie worden nieuwe manieren gevonden om de situaties, die het leven afwijzen en bedreigen, aan te kunnen. De overlevingsstrategie om ‘gepantserd’ te worden, is niet meer nodig. Het verleden dient niet afgesneden te worden, want zonder verleden bestaat er geen toekomst. En door het verleden te herleven, wordt er echte groei mogelijk gemaakt. Het gaat er ook niet om wat je gedaan hebt, maar hoe je het gedaan hebt.

Groei is een natuurlijk proces en we zijn niet in staat om het te laten plaatsvinden, het is een wetmatigheid. De wetten hiervoor worden door alle levende dingen gedeeld. Bijvoorbeeld een boom groeit alleen naar boven, als zijn wortels dieper in de grond staan. Wij leren door het verleden te bestuderen. Daarom kan iemand alleen groeien door zijn wortels in zijn eigen (familie)verleden te versterken. En hoe wonderlijk ook, dit zit allemaal opgeslagen in het lichaam. Als de therapie succesvol is geweest, voelt men zich in staat om de volledige verantwoording voor zijn welzijn en zijn doorgaande groei op zich te nemen.

Het leven van een individu is het leven van zijn lichaam. Aangezien het levende lichaam het denken, de geest en de ziel bevat, moet men om het leven van het lichaam te leven bedachtzaam, spiritueel en bezield zijn. Als we in deze aspecten van ons bestaan in gebreke blijven, komt dat omdat we niet volledig in of met onze lichaam zijn. Vele van ons behandelen het lichaam als instrument of machine. Als deze kapot is kunnen wij het, net als met een auto, wel weer laten fixen. Deze gedachte zorgt vaak voor een heel ongezonde levensstijl op alle niveaus. We zijn dan niet één met ons lichaam en hebben deze dan, als het ware, verraden. Bijna al onze persoonlijke moeilijkheden stammen af van dit verraad.

In therapie gaat het er om iemand te helpen weer één te worden met zijn lichaam en om hem te helpen te genieten van het leven, van het lichaam op een zo intens mogelijke manier. Dit sluit ook de seksualiteit in, die één van zijn basisfuncties is. En het houdt ook de zelfs belangrijkere basisfuncties van ademhalen, bewegen, voelen en zelfexpressie in. Iemand die niet ademhaalt, brengt het leven van zijn lichaam sterk terug. Als hij niet vrij beweegt, verstikt hij het leven van het lichaam. Als hij niet ten volle voelt, vernauwt hij het (gevoels)leven van zijn lichaam. En als zijn zelfexpressie wordt beperkt, beperkt hij het leven van het lichaam. Want dit is allemaal waar het lichaam naar verlangt om er ten volste kunnen zijn.

Het is heden dagen zo, dat de meeste mensen zich totaal niet bewust zijn van deze lichamelijke gebreken waaronder ze lijden. Het is zo ondertussen hun tweede natuur geworden, een deel van hun gewoonlijke manier van bestaan in de wereld. De meeste mensen gaan hierdoor door het leven met een begrensde hoeveelheid energie en gevoel. Doel van de therapie is om mensen te helpen om zijn primaire aard te herwinnen, wat de voorwaarde is om vrij te zijn. De primaire aard van elk menselijk wezen is om open te staan voor leven en liefde. Want om door het leven te gaan met een gesloten hart, is als het maken van een zeereis, opgesloten in het ruim. De betekenis, het avontuur, de opwinding en de glorie van het leven zijn buiten het zicht en bereik van die mens. Dat wil uiteindelijk toch niemand?!

Bron: Alexander Lowen – Bio Energetica, de genezende taal van het lichaam